မင္းမရွိရင္ ပန္းေမြ႕ယာလည္းမအိပ္ခ်င္ဘူး၊
မင္းမရွိရင္ နတ္သုဓၵါလည္းမစားခ်င္ဘူး၊
မင္းမရွိရင္ ေကာင္းကင္ျပာလည္းးမၾကည့္ခ်င္ဘူး၊
မင္းမရွိရင္ နိဗ္ဗာန္ကိုလည္းမသြားခ်င္ဘူး၊
မင္းမရွိရင္ အသက္ပါေအာင္မရယ္ခ်င္ဘူး၊
မင္းမရွိရင္ ေရႊဘံုေပၚလည္းမစံခ်င္ဘူး၊
မင္းမရွိရင္ အသက္ရွည္ေအာင္မေနခ်င္ဘူး၊
မင္းမရွိရင္...မင္းမရွိရင္.....မင္းမရွိရင္ေလ.............................
မင္းနဲ႕ေ၀းတဲ့ခဏေလးမွာ
လမ္းမျမင္တဲ့ခရီးသြားငါ
မင္းအေၾကာင္းစဥ္းစားမိစဥ္ခဏမွာပင္
ျပင္းအားႀကီးတဲ့ရင္ခုန္သံစဥ္ ..
ကိုယ့္ အရွင္ရယ္..............
ဘာေၾကာင့္လဲ............
ဘယ္ေလာက္လဲ............
ဘယ္ထိလဲ...........
ဘယ္ေတာ့လည္း...........
ေ၀းရ ..ေဆြးရ ..လြမ္းရ တဲ့ကာလတာရွည္မွာ.......
ခ်စ္ရတရက္ လြမ္းရက္တစ္ရာဘ၀မ်ဳိးမကေတာ့ဘူးေနာ္..........
No comments:
Post a Comment